———————————————————

ETERNAL SUNSHINE OF THE SPOTLESS MIND
2003 – Michel Gondry
Jim Carrey, Kate Winslet

Bu filmin anıları asla silinemez…

Önce hemen Türk sinemaseveri adına forumumuzda da sık sık dile getirilen bir talihsizlikten kısaca bahsetmeliyim: Big Fish’e yapılan bu filme de yapıldı. Tabi ki daha öncede böyle durumlar olmuştur ama neden bu durum bu kadar kaliteli ve bir çok filme göre MÜKEMMEL olan bu filmlerinde başına geldi? Sinemaya gelmesini hasretle o kadar zaman bekledik ama tıpkı Big Fish gibi gösterime giremedi canım vatanımı da. Amerika’da DVD bile çıktı –ki bu ne demek yakın zamanda bizlere de gelecek demek. Bu durumda beni ve bir çok kişiyi “korsan’a uyma”ya zorladı. E mecbur kaldım…

İnsan neden vazgeçer anılarından? Neden kötüde olsa o’nun olandan vazgeçer? Vurdumduymaz mı olmak gerek yoksa hayatı dertsiz tasasız mı yaşamayı istemeli bunun için? ETERNAL SUNSHINE OF THE SPOTLESS MIND’da (artık kısa olsun diye ESOTSM yazıcam) Kate Winslet’in, bence!! “en iyi kadın oyuncu” Oscarını almasını gerektiren derecede mükemmel performansla canlandırdığı karakter CLEMENTINE işte bunu istedi. Onu rahatsız edeceğini, mutsuz edeceğini düşündüğü anılarında bir gecede kurtuldu ve Fransız klip yönetmeni Michel Gondry’nin ilk ama mükemmel filmi bu sebepten ötürü başladı. Hemen belirteyim bu yazıda çok fazla “mükemmel” okuyabilirsiniz, çünkü bu film MÜKEMMEL..

Film çok uzun bir girişten sonra tam olarak başlıyor ki bu giriş benim hayatım en çok hoşuma giden “tanışma” sahnesini de içinde barındırıyor –ki bu sahnenin de taşıdığı traji-komik durumda film ilerlemesi ve oturmasıyla birlikte açığa çıkıyor. Bu sahnede biraz film izlemiş her insan tüm film boyunca Jim Carrey ve Kate Winslet’in tabiri caizse “karşılıklı döktüreceklerini” hemen fark eder. Zaten bu sahneyi benim adıma bu kadar güzel kılan en büyük etkende bu. Çok beğendiğim ve artık sinemada oturmuş bir kurgu olan karmaşık kurguyla ilerliyor ve belirli bir noktaya kadar gerçekten zorlayıcı oluyor. İzleyene sıkıcı anlar yaşatıyor fakat düğümler çözüldükçe ne olduğu, nasıl olduğu ortaya çıkmaya başladıkça o sıkıldığınız sahnelerin ne kadar önemli ve ileriye dönük olduğunu kavrıyorsunuz ve kavradığını her sahnede filmde sizi biraz daha kavrıyor ve bu durum yine mükemmel oyunculukların konuştuğu son diyolağa kadar sizi bırakmıyor. Sonu “hem klişe hem değil” bir son. Nasıl olduğunu sorarsanız, anlatamam izlemeniz lazım. Tabi bundan tokat bir final beklentisi içine girmeyin, sadece izleyin..

Yönetmen zaten özünde hikayeden çok görselliğin önemli olduğu kliplerden geldiğinden film “mükemmel” bir görselliğe sahip. Eminin izleyenlerin yaptığı gibi ve de izleyecek olanların dile getirmeseler de içlerinden diyecekleri birkaç tane “vay be çok güzel”leri olacak.

Bu kadar övgüden sonra hiçbir yergi bulamadan ve de Oscar’da En İyi Özgün Senaryo ödülüne kavuşacağını hasret ve istekle tekrarlayarak son bir MÜKEMMELle bitiriyorum.. İyi seyirler…

Çok yeni olmasına rağmen IMDb’de 28.829 oyla ve 8.4 puanlamasıyla 35.nci olması da Mükemmel olduğunun binlerce kişi tarafında onaylanması demek bence 
Ki 1999 yılında yapılan efsanevi Matrix’in 130bin küsür kişi tarafında oylanmasına rağmen 8.4 puanda olması bu filmin ne kadar başarılı ve MÜKEMMEL olduğunun göstergesidir. Düşünün matrix şu zaman kadar 5 yıldır oylamada ama Eternal Sunshine daha yalnızca 1 yıldır…