bir başka açtım bugün gözlerimi. daha bir umursamaz. daha bir özgür belki de.
bugün bu şekilde kalkmama neden olan şeyler gecelerdir beni uykusuz bırakıyor, hayatımı yönlendiriyor, hatta hatta her gün yatağımdan bir panikle kalkmama neden oluyordu.

 

 

      ne kadar olmuştu tüm.bunlar başlayalı? sanırım 2 ay kadar oldu. ama o 2 ay ne de uzun ne de bağımlı geçmişti. aslında böyle olmasının nedeni hayattan kaçmak istemem, kendimi daha farklı birşeye vermek istememdi belkide. yağmurlu bir yaz gününde almıştım bu fiklri dost bildiklerimden. başta gülüp geçmiş sigaramdan bir nefes daha çekmiştim. ama içime işlemiş olacak ki akşam kafamı kurcalamaya başladı bu düşünce. acaba yapmalmıydım? bu kadar korkak olmamalıyım dedim kendi kendime. hem ne çıkardı bi kereden. istediğim zaman bırakabilirdim.

 

 

o gece olmadı düşündüklerim. ama er geç olucaktı. sıkıntılı geçen 2 günden sonra oldu da.
evet sonunda olmuştu. ilk günler ne kadar da kolaydı. ama ya sonra. işte her geçen gün daha çok istedim daha çok. zaten o da her geçen gün daha çok ilgi bekledi benden. saniyeler dakikalarıdakikalar saatleri saatler günleri kovaladı git gide. sonunda tam bir bağımlı olmuştum işte. ve artık bu da yetmiyor bunu arkadaşlarıma yayıyor onları da farkında olmadan zehirliyordum.şimdi onlar çok başındalar olayın. farkında değil. oyun zanlediyorlar yaşananları. eninde sonunda malesef onlar da farkına varacak. keşke onlar da benim gibi şanslı olsalar da çok da fazla ilerlemeden kendilerini kurtarabilseler. şimdilerde onlara anlatmaya çalışıyorum ancak kabul etmiyorlar. öyle değil diyorlar. hatta onları kıskandığımı bile düşünüyorlar. hırs gözlerini adeta kör etmiş. neyse ki  ben kurtardım kendimi. daha doğrusu beni gören, halime acıyan belki de bunları daha önce yaşamış olan ve başka anaların evlatları yanmasın isteyen biri “ban” ladı beni.

 

 

     artık bilgisayarı ilk açtığımda www.ogame.org yazmıyorum. şifremi girdiğimde “you have 25 message” yazdığı için panik yapmıyorum. kolonilerimi düşünmüyor “luce” saldırmış mı diye panik yapmıyorum.filolarım bombalanmasın diye, kaynaklarım çalınmasın diye geceden hesaplamalar yapıp cargo shiplerimi uzak kolonilere göndermiyorum. hyperspace technology i level 9 yapmak için gereken kaynakları nereden bulacağımı kara kara düşünmüyorum. toplum içine çıktığımda “pardon benim bi kafeye gidip research basmam lazım 10 dakkaya kadar gelirim” demiyorum. artık zenginin destroyer’i benim çenemi yormuyor. death starlara bakıp bakıp efkar yapmıyor, bir death stara sahip olacağım günlerin hayali ile kendimi meşgul etmiyorum. galaksilerde fellik fellik debris aramıyorum, hatta gönderdiğim risaykılırların boş dönmesi ya da hiç dönmemesi bana koymuyor. 4. sıradaki gezegene yerleşmek için çeşitli hinlikler  düşünüyorum. biliyormusun aslında artık energy sorunum bile yok. hem de resources da bütün fabrikaların çalışması %100 olmasına rağmen. solar satellite lerin dayanıklı olmaması beni ilgilendirmiyor. 700 battle shiplik saldırılara gülüyorum.

 

 

şimdilerde görüyorum arkadaşlarımı. herşeyden habersiz devam ediyorlar ogame e. toz pembe geliyo onlara gülüp geçiyorum kendimce. siz de görürsünüz gerçekleri er geç diyorum. ve sesleniyoru. bağrı bilgisayar başındaki evlatlarının hasretiyle yanan annelere. uyandırın evlatlarınızı. onların gün be gün solmalarına izin vermeyin.

 

 

ve son olarak şunu söyleyebilirim: ogame e offline, hayata online ım artık…

 

master muad dib

2005