sevgili turkcell,

ne zamandır tükkanınıza karşı umarsız ve kayıtsız davrandığımın farkındayım. hatta zaman zaman tükkanınıza sinir olur, küfür bile ederdim. ama kedinin ciğere uzanamamasından kaynaklanan bir durum da olabilir tabi. hiç çekinmem söylerim. ulaşamazsam küfür ederim. böyle de pis bi adamım. daha doğrusu adamdım. hâla adamım ama pis adam değilim.

reklamlarınızı her zaman beğenmişimdir. hidayetli ve nuri’li reklamınızı tabiki de bu genellemenin dışında tutuyorum. bu konunun detayına girmeyeceğim. konumuz bu değil. konumuz sizin gözümdeki, vicuudumun zerrelerindeki etkinizin değişmesiyle alakalı.

şimdi turkcellcim. olay şöyle oldu. cumartesi akşamı bünyenizde barındırdığınız arkadaşım aslı’nın doğum günüydü. pek sevgili aslı tabi ki de beni doğum gününe bir kaç gün öncesinden çağırmıştı. ya ne olacağıdı!? fakat benim o gün şehir dışında olmam gerekiyordu. tüm ayarlamacalara rağmen, şehir dışındaki plana programa rağmen işler planlandığı gibi gitmedi. işim uzadığı için bir kaç saat geciktim, dönüş yolunda askerden izne gelmiş olan arkadaşımdan aldığım telefonla asker arkadaşla da görüşmek zorunda kalacaktım.

otobüs yıldızdan kabataş istikamet’ine gitmekteyken bir an gözüm evimin bulunduğu tarafa döndü. şeytan beni dürtüyordu. “in lan otobüsten git ewine yat. onlar da bugünü mü bulmuş. resmen 2 kere şehir değiştirdin bi günde. yat dinlen” diyordu. ama uymadım ona. neticede cumartesi gecesi kalabalığında önce asker arkadaş olan erol’la görüşmeye gittim. karambolde leş bir mekana 20 kağıt vermek suretiyle girerek ulaştım ona ve arkadaşlarına(aralarında kardeşim uğur, zeynep ve melis’de bulunuyordu. ha yeri gelmişken belirteyim. melis yüce bir insan, ulu bir kişilik, federe balkan cumhuriyetleri, gelecek nesillerin süt annesidir. pek severim kendisini. ancak onun tarafından yoğun tehtitler ve küfürlere maruz kalmaktayım bu sıralar)(şş oldu mu gız!). bu mekanda bi 20 dakika kalmak kararındaydım. daha sonra aslı’nın doğum gününe de gidip orada da 20 dakika kalacak ve evime erken vakitte dönüş yapıp yatağımda horizontal kıvama geçecektim. ancak tabi ki böyle olmadı. iyiki de planladığım zamanda orada olamamışım. yohusam planladığım zamanda çıkardım ve bu mektubu sana yazıyor olmazdım.

erol’un yanındaki 20 dakika oldu 40 dakika, aslı’nın yanındaki 20 dakika da oldu bir 40 dakika. ve bu kozasından yeni çıkmış kelebekimsi etkiler sonrası turkcell’in çekkkim gücü beni kapsama alanına aldı efenim. ne zamandır hiç bir operatörün kapsama alanına girmeden gayet ilkel yöntemlerle iletişim kuran ben bir anda 5 çizgi ile çekmeye başlamıştım. servis sağlayıcısının turkcell olduğunu aslında daha sonra öğrendim. bir süre 5 çizgi ile çekmeye devam ettikten sonra “baz istasyonumuz servis dışı kalmak üzere” ikazıyla dilimin tutulmasına, çizgilerimin titekleşmesine ve ürkekleşmesine sebep oldu. henüz çizgi seviyesi 1′e düşmeden ben dizimi dövmeye, ağıtlar yakmaya başlamıştım. bu halimi gören aslıcanlar “turkcell’de senin avea’ya benziyor di mi” diye sorarak benzerliği o an fark etmemi sağladı. ha o kadar da önemli bir faktör değildi. önemli olan ikisinin de beni kapsama alanında tutan servis sağlayıcıları olmalarıydı.

velhasıl turkcell’in çekkim güccüne tabi oldum. şimdilik çubuk 0′da gözüküyor ancak bir kaç gün içersinde umarım 5′e ulaşacak. faturalı hat başvurumuz da kabul edilirse dadından yenmez.

haa olur da turkcell’le bağlanamazsak hayata, o zaman samocanlara katılırım… yakarım yıkarım.